Ne olmuş yani yalnız kaldıysam sorun mu var? Hayır herkes gibi yalnızım bende sigara dumanının yayılması gibi yayılıyor kanserli hücreler kanımda...Her yere.
İçtiğim ilaçlar dudaklarına kondurduğum öpücükler tedavi etmiyor yaramı...
Ruhumda koca karanlık bir boşlukla yaşıyorum sessiz ve sedasız. Acıtıyor bazen dinlediğim şarkılar bana yanlız olmadığımı hatırlatıyor ürperiyorum, bütün tüylerim hazır ol'a geçiyor derimin üzerinde...Tekrar ve tekrar korkuyorum onları görünce.. Bu kadar taş kalpli miyim diyorum kendime? Sonra muzip bir kasılma geliyor gözlerime, dudaklarımın etrafındaki kaslar geriliyor ama tek taraflı, o derin bakışımdan atıyorum bir kaç tur gözlerimin etrafında.. Evet işte böyleyim taş kalpli. Kalpten bir taş olsaydım belki insanlar alıp ceplerinde taşırlardı beni uğur getireyim diye onlara... Uğur beni terkedeli çok uzun zaman oldu be demek isterdim onlara ama sadece kalbim taş...
Ellerim yumuşacık biliyor musun? O narin kadın çıplaklığı kadar temiz ve ihanet dolu değil ellerim, ya da yeni doğan bir bebek gibi güzel kokmuyor ama yine de el işte... Boğazında olurlar bazen, bazen sırtında, bazen de bir sigara bir bardak tutarlar... Soğuk ya da sıcaktan etkilenmez ellerim ama hissetmiyorum demedim, bu yüzden korkma ellerim hala yumuşak...
Hani ölümden sonra insan bedeni taş kesilir ya ondan değil benim aklım hala içerisi sıcacık, geçen gün sana da gösterdim ya hala yumuşacık biliyor musun?
Ayak parmaklarım mosmor olmuş bu renk yakışmadı sanki onlara, kırmızıyı severdim aslında...
Gözlerimin dışında çemberler birikmiş içleri gözyaşı dolmuş, açtım baktım ordan biliyorum...
Önce göz yaşlarımı akıttım sonra kanımı, bir makyaj en güzel kandan oluyo dudaklarıma sürdüm parladı hem de çok güzel oldu sevdim kendimi ta ki kuruyana kadar. Sonra tekrar kanattım her kanatmaya kalktığımda ağlamaklı oluyorum ama canımın yandığından değil, ağlayınca dudaklarım şişiyor güzel görünüyorum, Gözlerim kısılıyor böyle içi ışıkla doluyor seviyorum ben o hali... Bu yüzden hep ağlıyorum. Sen ne sandın ki? Senin için ağladığımı mı? Yanıldın dostum çok yanıldın...
Hayatta ağlanılası teş şey var o da; her gece bir yerde biter, güneş doğduğunda küllerin savrulur rüzgarda.. Ama karanlık çöktüğünde küllerinden doğup tekrar can verirsin hayata Tanrı misali, saklanacak kadar korkak, bizimle oyun oynayacak kadar cesur, hayatını karıştırıp düzeltemeyeceğin kadar zeki...