Soruyorum bazen kendi kendime
Evet, kendimle konuşmaya çalışıyorum ve yanıt alamıyorum
Sebepsiz yere kızgınlıklarım oluyor hayata karşı kimi zaman aileme karşı özellikle de sevgilime karşı ha bide arkadaşları unutmamak lazım.
Unutuluyorlar her ne sebep olursa olsun hayatınızın bir kısmını hep bir yerlerde bırakıp gidiyorsun düşündükten sonra anlıyorsun ki sen onları unutmamışsın aslında onlar seni terk etmişler… Anladığında oracıkta ölmek istiyorsun
Sahiplik eki getirdiklerin bir süre sonra dağılıyor istemediğin halde
Eyvah unuttum diyorsun eyvah bir koşu onlara yetişeyim karşılığında aldığın yanıt sessizlik oluyor
Evet, aynı karanlık dar ve boş sokaklardan birinde yürür gibi…
Öyle sokaklar görünce hep içim daralır hep bir kötü olurum
Nedeni belki de ruhumda daracık bir sokak olduğu içindir olamaz mı?
İnsanlar hayatlarda çoğu kez kendisiyle çelişir ve kendisi ile yaşadığı kadar hararetli tartışmaları başka hiç kimseyle yaşamamıştır
Beden ve ruh iki ayrı yerdedir insan neslinde ruh bedenle teması sağlarsa o zaman bir bütün olup insan olur
Kimi insanlara baktığımızda düşündükleri yaptıklarından farklı gelir istemeyerek bile olabilir olabilir olabilir…
Dünyada olmayan bir tane olay gösterin dersem gösteremezsiniz çünkü yoktur.
Aklınıza olan olaylar dizileri yerleşir başkaları değil ve yoktan bir şey var edemezsiniz.
Yarattığınızla gurur duyduğunuz tek şey evren materyali kombinasyonudur.
Başka da bir şey söylemek gelmiyor içimden iyi geceler….